'...Als kind al wilde ik een röntgenbril om dóór de kleren en de huid van anderen heen te kunnen kijken. Want daaronder bevinden zich de ideeën en de emoties, de sturende krachten van ons lichaam. Onzichtbaar maar wel aanwezig. Ik heb me altijd afgevraagd hoe dat in elkaar zit. Om daar een antwoord op te vinden, heb ik in de jaren ‘90 een paar jaar in de anatomische collecties van de Universiteit mogen tekenen. Het ging mij niet zozeer om de anatomie zelf, maar meer om wat je ermee kunt uitdrukken. Daarom heb ik in die collecties gespeurd naar plekken in het lichaam waar bijvoorbeeld troost, angst en overgave zich thuis voelen. Ons lichaam herbergt deze gevoelens waardoor we als mens leren om te gaan met anderen, met verdriet bijvoorbeeld en met het vooruitzicht op de dood. Dat klinkt zwaar, maar ik bemerk bij veel mensen dat ze juist in de kunst daarop antwoorden zoeken, of er een vorm voor proberen te vinden. Die behoefte heb ik zelf ook, daarom teken ik...'

Look, don't Look, aquarel & potlood, 32x24.3 cm, 2007